٥٢٢.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش برادر كهن را تا هنگامى كه با تو صادق است ، با برادرىِ [تازه] به دست آمده ، عوض مكن ؛ زيرا اگر چنين كنى ، تغيير داده اى و اگر تغيير بدهى ، نعمت هاى خدا نيز بر ضدّ تو تغيير مى كنند . [١]

٥٢٣.امام على عليه السلام : از هر چيز ، نُوَش را برگزين ؛ امّا از برادران ، قديمى ترينشان را .

٥٢٤.امام على عليه السلام : بهترينِ هر چيزى ، نوِ آن است ؛ امّا بهترينِ برادران ، قديمى ترينشان است .

٥٢٥.امام على عليه السلام : نشانه بزرگوارىِ آدمى ، گريستن او بر روزگار از دست رفته ، اشتياق به وطن و حفظ برادران ديرين است .

٥٢٦.امام على عليه السلام : هرگاه مصاحبتْ طولانى شود ، حرمت [دوستى] استوارتر مى گردد .

٥٢٧.امام صادق عليه السلام : دوست كُهَن و آزموده ات [٢] را نگه دار و از هر دوست نو يافته كه پاسِ هيچ عهد و پيمان و امانتى را نگه نمى دارد ، بپرهيز و درباره خودت ، از مورد اعتمادترينِ مردمان نيز بهوش باش ؛ زيرا مردم ، دشمن نعمت اند .

٥٢٨.امام صادق عليه السلام : دوستى يك روزه ، رابطه است . دوستى يك ماهه ، خويشى است و دوستى يك ساله ، خويشاوندى پايدارى است كه هركس آن را بِبُرد ، خداوند ، [رشته عمر] او را به سر مى آورد .

[١] واژه «تغيير» ، در زبان قرآن و روايات ، بيشتر به معناى «دگرگونى ناپسند و بدفرجام» به كار مى رود .[٢] «تلاد» مال كهن ريشه دارى است كه در نزد تو پديد آمده است ؛ بر خلاف «طارف» . ظاهرا مراد اين است كه دوست قديمى را كه آزموده اى و ميان تو و او پيمانها و پيوندهايى به وجود آمده ، حفظ كن و از دوستى با هر همراه جديدى كه پيمانى هم با تو دارد ، امّا از امانت داريش اطلاعى ندارى و هنوز ميان تو و او عهد و پيمانى برقرار نشده ، دورى كن (مرآة العقول : ٢٦ / ٢٢٤) .