٥٠٠.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه يكى از شما با كسى دوستى كرد ، نامش ، نام پدر و قبيله اش را بپرسد و از منزلش خبر گيرد ؛ زيرا اين كار از حقوق واجب و صفاى برادرى است ، و گرنه ، دوستىِ احمقانه است .

٥٠١.شُعَب الإيمان ـ به نقل از ابن عمر ـ : پيامبر صلى الله عليه و آله مرا ديد كه به چپ و راست مى نگرم . پس فرمود : «چرا به اين سو و آن سو مى نگرى ؟». گفتم : با مردى دوستى كردم ]و اينك به دنبالش مى گردم] . فرمود : «هرگاه با كسى دوستى كردى ، نام او را و نام پدرش را بپرس تا در نبودش ، او را حفظ كنى ، اگر بيمار گشت ، به عيادتش بروى و اگر مُرد ، در تشييع جنازه اش حاضر شوى» .

٥٠٢.حلية الأولياء ـ به نقل از سالم، از پدرش ـ : نزد پيامبر خدا بودم كه مردى بر ايشان گذشت . مرد ديگرى گفت : «اى رسول خدا ! من اين [مرد ]را در راه خداى عز و جل دوست مى دارم . پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود : «آيا نامش را مى دانى ؟» . گفت : نه . پيامبر صلى الله عليه و آلهفرمود : «پس نامش را بپرس» . او نيز نامش را پرسيد و آن مرد ، پاسخش را داد و سپس افزود : «خداوندى كه مرا در راه او دوست داشتى ، دوستت بدارد» . پس آن مرد [پرسنده] به سوى رسول خدا بازگشت و حضرت را از آنچه به آن مرد گفته بود و آنچه از او شنيده بود، باخبر كرد . آن گاه پيامبر خدا فرمود : «[اينك حقيقت دوستى] تحقّق يافت» .