دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٣٩
٣١٠.رسول خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز ، دوستى برادرت را برايت خالص و يكرنگ مى سازد : در مجلس ، برايش جا بگشايى ؛ او را با محبوب ترين نام هايش بخوانى ؛ و هرگاه بيمار شد ، به عيادتش بروى .
٣١١.رسول خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز ، دوستى انسان را براى برادر مسلمانش خالص و يكرنگ مى سازد : هرگاه او را ديد ، با گشاده رويى با او ديدار كند ؛ هرگاه در مجلسى كنارش نشست ، برايش جا بگشايد ؛ و او را با محبوب ترينِ نام هايش بخواند .
٣١٢.رسول خدا صلى الله عليه و آله : آنچه دوستىِ برادر مسلمانت را برايت خالص و يكرنگ مى سازد ، آن است كه در نبودش بيشتر پاس خاطر او را داشته باشى تا در حضورش .
٣١٣.امام على عليه السلام : دوستى ، جز با شخص با ادب ، خالص نمى شود .
٣١٤.امام صادق عليه السلام : اگر مى خواهى دوستى برادرت برايت خالص شود ، با او [زياد ]شوخى مكن ، بگو مگو منما ، بر او فخر مفروش و با او دشمنى مَوَرز .
٣ / ٨
كلّيات موجبات دوستى
٣١٥.امام على عليه السلام : بهترين چيزهايى كه مردم با آنها ، دل هاى دوستانشان را به دست مى آورند و كينه ها را از دل هاى دشمنانشان مى زدايند ، خوش رويى به هنگام ديدارشان است ، و پرسش حال آنها در هنگام نبودشان و گشاده رويى در حضورشان .
٣١٦.امام على عليه السلام : عقل ، پرده پوش [كاستى ها ]است و كمال ، زيبايى آشكار . پس كاستى هاى خوى خود را با كمالت بپوشان و با عقل خويش ، هوايت را از پاى در آور ، تا دوستى تسليمت گردد و محبّت ، برايت آشكار شود .