٣٠٧.امام على عليه السلام : برادران در ميان خود به سه چيز نيازمندند كه اگر آنها را به كار گيرند [دوستى شان پايدار مى شود]وگرنه از يكديگر جدا مى شوند و با يكديگر دشمنى مى كنند . اين سه عبارت است از : انصاف ، مهربانى به يكديگر و كنار گذاشتن حسادت.

نكته

موجبات بقاى دوستى ، منحصر به آنچه در اين باب آمده نيست ؛ بلكه همه امورى كه تحت عنوان «اسباب دوستى» قبلاً ذكر شد و همه مواردى كه در عناوين ٣ / ٧ و ٣ / ٨ از اين فصل خواهد آمد ، نيز اسباب بقاى دوستى هستند . به سخن ديگر ، علل پيدايش دوستى ، علل دوام آن نيز هستند . بنابراين ، مواردى كه در اين باب به عنوان موجبات بقاى دوستى مورد تأكيد قرار گرفته اند ، مهم ترين علل بقاى دوستى محسوب مى شوند .

ر . ك : ص ٢٠٩ (اعلام دوستى)؛ ص ٧٠١ (بقاى دوستى تا روز قيامت) .

٣ / ٧

آنچه دوستى را خالص مى كند

٣٠٨.رسول خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز ، دوستى را خالص مى سازد : هديه كردن عيب هاى يكديگر [و بيان آنها، براى حل مشكل] ؛ در غيبت دوست ، پاس خاطرِ او را داشتن و بدگويى نكردن ؛ و يارى رساندن در سختى .

٣٠٩.رسول خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز ، دوستى برادرت را برايت خالص و يكرنگ مى كند : هرگاه او را ببينى ، به او سلام كنى ؛ در مجلس ، جا برايش بگشايى ؛ و او را با محبوب ترينْ نام هايش بخوانى .