دوستي در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢٧
٢٧١.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از ابو موسى اشعر پيامبر خدا فرمود : «هرگز ايمان نخواهيد آورد ، مگر آن كه يكديگر را دوست بداريد . آيا شما را به چيزى كه بر اساس آن يكديگر را دوست بداريد ، راهنمايى كنم ؟» . گفتند : آرى ، اى پيامبر خدا ! فرمود : «ميان خودتان سلام كردن را رواج دهيد ، تا يكديگر را دوست بداريد . سوگند به آن كه جانم در دست اوست ، وارد بهشت نخواهيد شد ، تا به يكديگر مهربانى كنيد» . گفتند : اى پيامبر خدا! همه ما مهربان هستيم . فرمود: «مقصود، مهربانى شخص شما [به كسانى خاص] نيست ؛ بلكه مهربانى به همگان است ، مهربانى به همگان!» .
ك ـ نرمى سخن
٢٧٢.امام على عليه السلام : هركه سخنش نرم شود ، دوستى اش [بر ديگران] لازم مى گردد .
٢٧٣.امام على عليه السلام : زبانت را به نرم گويى و سلام دادن [ به همه] ، عادت بده ، تا دوستانت فراوان شوند و دشمنانت اندك گردند .
٢٧٤.امام على عليه السلام : هركه زبانش شيرين شود ، برادرانش فراوان مى گردند .
٢٧٥.امام سجاد عليه السلام : گفتار نيك ، دارايى را افزون مى كند ، روزى را فراوان مى سازد ، مرگ را به تأخير مى اندازد ، [انسان را] محبوب خانواده مى كند و [او را ]به بهشت ، وارد مى سازد .