٢٣٩.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايش يكى از عوامل به دست آوردن دوستى ، آن است كه دانا باشى [امّا با ظاهرى] چون نادان ، و پند دهنده باشى ، [با ظاهرى] چون پند گيرنده .

٣ / ٥

كارهاى پديد آورنده دوستى

الف ـ با دل به خدا روى آوردن

٢٤٠.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هر چه مى توانيد ، از اندوه هاى دنيا فارغ شويد؛ زيرا هر كه با دل خود به خدا روى بياورد ، خدا دل هاى بندگان را به دوستى و مهربانى ، رام او خواهد ساخت و خدا به هر خيرى [برايش ]مى شتابد .

٢٤١.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه بنده اى با دل خود به خدا روى بياورد ، خدا دل هاى مؤمنان را بر آن مى دارد تا با دوستى و مهربانى به او روى آورند ، و خدا برايش به هر خيرى شتابان تر است .

ب ـ دل به نماز سپردن

٢٤٢.امام صادق عليه السلام : هرگاه بيم و اميد در دلى جمع شود ، بهشت برايش واجب مى گردد. پس هرگاه به نماز ايستادى، با دل خود به خداوند عز و جل روى بياور؛ زيرا هيچ بنده مؤمنى در نمازش با دل خود به خداوند روى نمى آورد و او را به دعا نمى خواند ، مگر آن كه خداوند عز و جل ، دل هاى مؤمنان را متوجّه او مى سازد و افزون بر دوستى آنان نسبت به او ، با بهشت [نيز ]تأييدش مى كند .