دوستي در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٥

١٩٨.امام على عليه السلام : هر كه خوش رفتار باشد ، برادرانش فراوان مى گردند .

١٩٩.امام على عليه السلام : هر كه خوش رفتارى پيشه كند ، دوستانش فراوان مى شوند .

ه ـ خالص سازى دوستى

٢٠٠.امام على عليه السلام : با دشمنت مدارا كن و براى دوستت خالص شو ، تا [حقّ ]برادرى را حفظ كرده ، مروّت را به دست آورده باشى .

٢٠١.امام على عليه السلام : دوستِ راستين ، از دوستى اش بر نمى گردد ، گرچه در حقش جفا شود .

و ـ گشاده رويى

٢٠٢.امام على عليه السلام : گشاده رويى ، دامى براى دوستى است .

٢٠٣.امام على عليه السلام : گشاده رويى ، رفيقان را [با انسانْ] مأنوس مى كند .

٢٠٤.امام على عليه السلام : گشاده رويى ، عامل دوستى است .

٢٠٥.امام على عليه السلام : گشاده رويى ، وسيله شكار كردنِ دوستى است .

٢٠٦.الكافى ـ به نقل از فُضَيل ـ : [امام باقر يا امام صادق عليهماالسلام ]فرمود : نيكوكارى در حقّ ديگران و گشاده رويى ، دوستى را نصيب [انسان] مى كنند و او را به بهشتْ مى برند . بُخل و تُرشرويى ، [انسان را] از خدا دور مى كنند و به دوزخ وارد مى كنند .