«و با كسانى كه پروردگارشان را صبح و شام مى خوانند [ و ]خشنودى او را مى خواهند، شكيبايى پيشه كن، و دو ديده ات را از آنان برمگير كه زيور زندگى دنيا را بخواهى ؛ و از آن كس كه قلبش را از ياد خود غافل ساخته ايم و از هوس خود پيروى كرده و [ اساس ] كارش بر زياده روى است، اطاعت مكن» . [١]

«و كسانى را كه پروردگار خود را بامدادان و شامگاهان مى خوانند ـ در حالى كه خشنودى او را مى خواهند ـ مران. از حساب آنان ، چيزى بر عهده تو نيست، و از حساب تو [ نيز ]چيزى بر عهده آنان نيست، تا ايشان را برانى و از ستمكاران باشى» .

حديث

٢١٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مرا در ميان ضعيفان بجوييد ؛ زيرا شما به واسطه مردمان ضعيف ، روزى مى خوريد و يارى مى شويد .

٢١٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آيا شما را از بدترين بندگان خدا آگاه نسازم؟ درشت خوى متكبّر . آيا شما را از بهترين بندگان خدا آگاه نسازم؟ ناتوان مستضعف .

٢١٩١.امام على عليه السلام : پيامبر خدا فرمود : «بدانيد كه هر كس مسلمان فقيرى را ناچيز شمارَد ، حقّ خدا را ناچيز شمرده است و خداوند در روز قيامت ، او را ناچيز مى گردانَد مگر اين كه توبه كند» . و نيز فرمود : «هر كس مسلمان فقيرى را گرامى بدارد ، روز قيامت ، در حالى خدا را ديدار مى كند كه از او راضى است» .

[١] سبب نزول آيه ، اين است كه در مدينه گروهى از مؤمنان تنگ دست بودند كه به اصحاب صُفّه مشهور بودند. پيامبر صلى الله عليه و آله خود معاش آنها را بر عهده داشت ، با آنان مراوده داشت و با آنان نشست و برخاست مى كرد و همدمشان بود . ثروتمندان و مرفّهان هر گاه پيش پيامبر مى آمدند ، بر او به جهت نشست و برخاستش با آنها ايراد مى گرفتند و اظهار مى داشتند كه : آنها را از خود دور كن .... روزى مردى از انصار ، در حالى كه كسى از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله كنار او بود و با ايشان سخن مى گفت ، به ايشان گفت : اينان را از خود دور كن! در پىِ اين ماجرا ، خداوند اين آيه را نازل كرد .