١٤٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چهار كس اند كه خداوند در روز رستاخيز ، به آنان نگاه نمى كند : بدرفتار با پدر و مادر ، منّت گذار ، تكذيب كننده قَدَر ، و مى گسار .

١٤٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شش كس اند كه خداوند و هر پيامبرِ اجابت شده اى ، آنها را نفرين كرده اند : افزاينده به كتاب خدا ، تكذيب كننده قَدَر ، ترك كننده سنّت من ، حلال شمارنده چيزى كه خدا آن را درباره خاندانم حرام نموده ، با زور به قدرت رسيده براى خوار نمودن كسى كه خدا عزيزش كرده و به عزّت رساندن كسى كه خدا ذليلش كرده ، و كسى كه فى ء [١] را به انحصار خود درآورد و آن را بر خويشتن ، روا بشمارد .

١٤٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همواره امّت من در دينشان استوارند ، مادام كه قَدَر را دروغ نپندارند . پس هر گاه قَدَر را دروغ پنداشتند ، آن گاه زمان نابودى آنهاست .

١٤٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگز امّتى نابود نشد ، مگر اين كه به خدا شرك ورزيد ، و هيچ امّتى به خدا شرك نورزيد ، مگر اين كه آغاز شركشان تكذيب قَدَر بود .

١٤٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگز امّتى نابود نشد ، مگر با شرك ورزيدن به خداوند عز و جل ، و امّتى شرك نورزيد ، مگر اين كه آغاز شركشان تكذيب قَدَر بود .

١٤٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پس از خودم بر امّتم از دو چيز ، هراسانم : تكذيب قَدَر ، و تصديق [پيشگويى با] ستارگان .

[١] فَىْ ء ، بر چيزهايى اطلاق مى شود كه مى توان به مسالمت از كفّار گرفت و نيز زمين هايى را كه ساكنان آنها به موجب عهدنامه اى تسليم شده باشند ، در بر مى گيرد .