حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٤١
١٧٤٦.مسند ابن حنبل ـ به نقل از عبادة بن صامت ـ: از پيامبر خدا شنيدم كه از خداوند عز و جلنقل مى كرد كه مى فرمايد : «دوستى ام با آنان كه در راه من يكديگر را دوست مى دارند ، قطعى است . دوستى ام با آنان كه در راه من به يكديگر مى بخشند ، قطعى است . دوستى ام با آنان كه در راه من به ديدار يكديگر مى روند ، قطعى است . در روزى كه سايه اى جز سايه خدا نيست ، آنان كه در راه خدا يكديگر را دوست داشته اند ، بر منبرهايى از نور در سايه عرش ، قرار دارند» .
١٧٤٧.كنز العمّال ـ به نقل از خالد بن وليد ـ: مردى به نزد پيامبر خدا آمد و گفت : دوست دارم از دوستان خدا و پيامبرش باشم . ايشان فرمود : «آنچه را خدا و پيامبرش دوست مى دارند ، دوست بدار و آنچه را خدا و پيامبرش دشمن مى دارند ، دشمن بدار» .
ه ـ دشمنى در راه خدا
١٧٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عيسى بن مريم عليهماالسلام به حواريان خود فرمود : «با خداوند ، دوستى كنيد و به او نزديك شويد» . گفتند : اى روح خدا ! با چه به خدا نزديك شويم و با او دوستى كنيم ؟ فرمود : «با دشمنى با معصيت كاران . و خشنودىِ خدا را با ناخشنودىِ آنان به دست آوريد» .
و ـ بى رغبتى به دنيا
١٧٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به دنيا بى رغبت باش ، تا خداوند دوستت بدارد .
١٧٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر دوست دارى كه خداوند دوستت بدارد ، به دنيا بى رغبت باش و اگر دوست دارى مردم دوستت بدارند ، هر گاه از مال دنيا چيزى به دستت افتاد ، آن را به سوى آنان بيفكن .