١٦٢١.الأمالى ، مفيد ـ به نقل از سلمان فارسى ـ: پيامبر خدا روز عرفه بيرون آمد و [به على عليه السلام ]فرمود : « . . . نيك بخت كامل و حقيقى ، كسى است كه پس از من ، از تو فرمان ببرد و ولايت تو را بپذيرد» .

١٦٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در جمع فرزندان عبد المطّلب كه هنگام مرگِ ايشان: واى فرزندان عبد المطّلب ! از على ، فرمان ببريد و پيروى اش كنيد و ولايتش را بپذيريد و با او مخالفت نورزيد و از دشمنش بيزارى بجوييد ، و با او همكارى كنيد و يارى اش نماييد و به او اقتدا كنيد تا راه نمايى شويد و هدايت يابيد و نيك بخت گرديد .

١٦٢٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى مردم! از راه نمايى خدا پيروى كنيد تا هدايت يابيد و رشد كنيد . آن ، (راه نمايى خدا) راه نمايى من ، و راه نمايى من ، راه نمايى على بن ابى طالب است . پس هر كه از راه نمايى او در زمان بودن من و پس از مرگ من پيروى كند ، در حقيقت ، از راه نمايى من پيروى نموده است و هر كه از راه نمايى من پيروى كند ، در حقيقت ، از راه نمايى خدا پيروى نموده است ، و هر كه از راه نمايى خدا پيروى نمايد ، گم راه و بدبخت نمى گردد .

١٦٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مرا برگزيد و اختيار نمود و فرستاده خود قرار داد ، و سروَر كتاب ها را بر من فرود آورد . سپس من عرضه داشتم :اى خداى من و اى سروَر من ! همانا تو موسى را به سوى فرعون فرستادى ، پس او از تو درخواست نمود كه برادرش هارون را دستْ يار او قرار دهى و به واسطه او بازويش را استوار نمايى و گفته اش را تصديق كنى ، و [گفتم :] اى سَرور و خداى من! از تو مى خواهم كه براى من از خاندان خودم ، دستْ يارى قرار دهى كه بازويم بِدان محكم گردد . آن گاه خداوند ، على را برايم دست يار و برادر قرار داد ، و در دلش شجاعت افكند و [لباسِ] هيبت عليه دشمنش را بر تن او پوشاند . او نخستين كسى است كه به من ايمان آورد و تصديقم نمود ، و نخستين كسى است كه به همراه من ، خدا را به يگانگى ، پرستش كرد . من ، اين را از پروردگارم عز و جلخواستم و او هم عطايم فرمود . او سَروَر جانشينان من است . پيوستن به او ، نيك بختى و مردن در راه فرمان بُردارى از او ، شهادت است . نام او در تورات ، همراه نام من است .