است : چنان كه در تاريخ دمشق آمده : لَمّا نَزَلَت : «إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرٌ ... » ، قالَ النَّبِىُّ : أنَا المُنذِرُ وعَلِىٌّ الهادى . [١] چون آيه (تو فقط هشدار دهنده اى) نازل شد، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : من هشدار دهنده ام و على، راهبر. و پس از امام على عليه السلام ، امامت در خاندان آن حضرت ادامه يافت ، چنان كه از پيامبر خدا روايت شده است : أنَا المُنذِرُ، وعَلِىٌّ الهادى، وكُلُّ إمامٍ هادٍ لِلقَرنِ الَّذى هُوَ فيهِ . [٢] من هشدار دهنده ام و على، راهبر و هر امامى راهبر نسل معاصر خويش است. و در روايتى ديگر ، از امام باقر عليه السلام آمده است : رَسولُ اللّه ِ المُنذِرُ، وعَلِىٌّ الهادى، أمَا وَاللّه ِ ما ذَهَبَ مِنّا و ما زالَت فينا إلَى السّاعَةِ . [٣] پيامبر خدا ، بيم دهنده است و على هدايتگر . بدانيد كه به خداوند سوگند ، [امامت] از خاندان ما بيرون نرفته است و تا قيامت در ميان ماست . اين حقيقت ، در حديث متواتر ثقلين نيز ـ كه صدورش قطعى است ـ مورد تأكيد قرار گرفته است [٤] و بدين سان ، امامت و رهبرىِ الهىِ خاندان نبوّت ، تا مدّتى قريب به سه قرن ادامه يافت ؛ اما پس از وفات امام حسن عسكرى عليه السلام ، حكمت الهى ايجاب مى كرد كه امامِ پس از او ـ كه پدر معنوىِ امّت اسلامى است ـ از ديده ها پنهان گردد و جامعه اسلامى را به دار الأيتام معنوىِ فقها و علما واگذارد، چنان كه از امام عسكرى عليه السلام روايت شده است كه فرمود : حدّثنى أبى ، عن آبائه ، عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله : أشَدُّ مِن يُتمِ اليَتيمِ الَّذِى انقَطَعَ مِن اُمِّهِ و أبيهِ ، يُتمُ يَتيمٍ انقَطَعَ عَن إمامِهِ ولا يَقدِرُ عَلَى الوُصولِ إلَيهِ ولا يَدرى كَيفَ حُكمُهُ

[١] ر . ك : دانش نامه امير المؤمنين : ح ٣١٢٥ .[٢] ر . ك : دانش نامه امير المؤمنين : بخش سوم / فصل هشتم / احاديث هدايت .[٣] ر . ك : دانش نامه امير المؤمنين : بخش سوم / فصل هشتم / احاديث هدايت .[٤] ر.ك : امام مهدى از نگاه حديث ثقلين، محمّد محمّدى رى شهرى .