٢٠٧٥.امام على عليه السلام ـ در وصف پيامبران ـ: آنان را در برترين امانتگاه به وديعه نهاد و در بهترين قرارگاه ، جايشان داد . . . تا آن كه كرامت خداوندِ سبحان و متعال ، به محمّد صلى الله عليه و آله رسيد . پس او را از برترين رويشگاه و از ارجمندترين كِشتگاه بيرون آورد ؛ از شجره اى كه پيامبرانِ خود را از آن آشكار نمود و اُمناى خويش را از آن برگزيد . خانواده اش بهترين خانواده و دودمانش بهترين دودمان و شجره اش بهترين شجره است . اين شجره ، در حرم [خداوند ]روييد و در [كشتزار ]بزرگوارى باليد ؛ شاخه هايش بلند است و ميوه هايش دست نيافتنى .

٢٠٧٦.امام على عليه السلام : دودمان او بهترين دودمان است و شجره اش بهترين شجره ، كه شاخه هايش راست است و ميوه هايش آويخته . زادگاهش مكّه است و هجرتش به طَيْبه . در آن جا آوازه اش بلند شد و صداى [دعوت ]او به همه جا كشيده شد .

٢٠٧٧.امام على عليه السلام : گواهى مى دهم كه محمّد ، بنده و فرستاده خدا و مِهترِ بندگانِ اوست . خداوند ، هر گاه كه خلق را به دو گروه تقسيم كرد ، او را در بهترين گروه آن قرار داد .

ب ـ يتيم

قرآن

«مگر نه تو را يتيم يافت، پس پناه داد؟» .

حديث

٢٠٧٨.امام رضا عليه السلام : خداوند عز و جل به پيامبرش محمّد صلى الله عليه و آله فرمود : «آيا نه تو را يتيم يافت ، پس پناه داد؟» . مى فرمايد : «مگر نه اين كه تو را يگانه (دُردانه) يافت و مردم را به سوى تو كشاند؟» .

٢٠٧٩.مجمع البيان : زمانى كه پيامبر خدا در شكم مادرش بود و يا اندك زمانى پس از ولادت او ، پدر بزرگوارش در گذشت و دو ساله بود كه مادرش از دنيا رفت و در هشت سالگى ، جدّ خود را از دست داد .