با توجّه به آنچه گذشت، چنان كه شخصى خودش را فرستاده خدا معرّفى كند و نبوّت خود را، به نحوى از انحا، در محضر پديد آورنده جهان ، مطرح سازد و نبوّت او را نه تنها توده مردم، بلكه حتّى اهل علم بپذيرند و خداى متعال ، ادّعاى او را در برابر مردم به طريقى روشن باطل نسازد، چنين سكوتى، شهادت عملى و تقرير و تأييدى است بر درستى و حقانيّت ادّعاى او.

گواهى دادن خدا بر نبوّت پيامبر اسلام

خداوند متعال ، چه راهى براى گواهى دادن به پيامبرى پيامبر اسلام به كار گرفت؟ اكنون كه مفهوم گواهى دادن خداى متعال روشن شد، لازم است ببينيم كه خداوند متعال براى تصديق و تأييد نبوّت پيامبر اسلام، كدام يك از راه هاى پيش گفته را به كار گرفته است. با ملاحظه سيره پيامبر اسلام ، معلوم مى شود كه خداى متعال ، درستى و حقانيّت نبوّت آن بزرگوار را به هر چهار طريق ياد شده ، تأييد كرده و به واسطه اين راه ها بر پيامبرى او گواهى داده است.