١٦٢٥.امام على عليه السلام : زمانى كه اين آيه نازل شد : «تو فقط بيم دهنده اى و البته براى هر گروهى، هدايت كننده اى است» ، پيامبر خدا فرمود : «من بيم دهنده ام و تو ـ اى على ـ هدايت كننده اى» . پس ، هدايت كننده و نيز نجات و نيك بختى تا روز رستاخيز ، از ماست .

١٦٢٦.امام على عليه السلام : خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله بوديم و ايشان در حال جان دادن بود و با لباسى ، پوشانده و چادرشب نازكى بر صورتش كشيده شده بود . به اندازه اى كه خدا مى خواست ، درنگ كرد . ما در اطرافش گريان و نااميد بوديم كه ناگهان به سخن آمد و فرمود : «چهره هايى ، سفيد و چهره هايى ، سياه شدند و گروهى ، نيك بخت و [گروه] ديگرى ، بدبخت شدند . پنج تنِ اصحاب كسا ، نيك بخت شدند . من سَروَرشان هستم و فخرى [در اين باره] نيست . خاندان من ، اهل بيت من ـ كه پيشى گيرندگان [در ايمان]اند ـ ، مقرّبان [درگاه خداى متعال]اند . هر كه از آنان پيروى كند وآنان را بر دين من و دين پدران من همراهى نمايد ، نيك بخت مى شود» .

١٦٢٧.فاطمه عليهاالسلام : پيامبر خدا در شامگاه عرفه نزد ما آمد و فرمود : «خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به طور عام به شما و به طور خاص به على ، مباهات كرد و [همه] شما را آمرزيد . من ، فرستاده خدا به سوى شمايم و با خويشانم در جنگ نيستم . اين ، جبرئيل است كه به من خبر مى دهد : نيك بخت كامل و حقيقى ، كسى است كه على را در زندگى و مرگش دوست بدارد ، و بدبخت كامل و حقيقى ، كسى است كه على را در زندگى و مرگش دشمن بدارد» .