حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٩
قرآن
«پس با نعمت و بخششى از جانب خدا، [ از ميدان نبرد ]بازگشتند، در حالى كه هيچ آسيبى به آنان نرسيده بود، و همچنان ، از خشنودى خدا پيروى كردند ؛ و خداوند داراى بخششى عظيم است» .
«اين فضل خداست . آن را به هر كه بخواهد ، عطا مى كند ؛ و خدا داراى فضلِ بسيار است» .
«تا اهل كتاب بدانند كه به هيچ وجه ، فزون بخشى خدا در [ حيطه ]قدرت آنان نيست و فضل [ و عنايت، تنها ]در دست خداست [كه] به هر كس بخواهد ، آن را عطا مى كند ؛ و خدا داراى كَرَم بسيار است» .
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! اگر از خدا پروا داريد، براى شما [ نيروى ]تشخيص [ حق از باطل ]قرار مى دهد و گناهانتان را از شما مى زدايد و شما را مى آمرزد؛ و خدا داراى بخششِ بزرگ است» .
«و [ گفتند: ]«جز به كسى كه از دين شما پيروى كند، ايمان نياوريد» . بگو: «هدايت، هدايت خداست» . مبادا به كسى نظير آنچه به شما داده شده، داده شود، يا در پيشگاه پروردگارتان با شما محاجه كنند . بگو: «[ اين ]تفضّل به دست خداست . آن را به هر كس كه بخواهد ، مى دهد» ؛ و خداوند، گشايشگر داناست. رحمت خود را به هر كس كه بخواهد ، مخصوص مى گرداند ، و خداوند ، داراى بخششِ بزرگ است» .
«نه كسانى كه از اهل كتاب كافر شده اند، و نه مشركان ، [ هيچ كدام ]دوست نمى دارند خيرى از جانب پروردگارتان بر شما فرود آيد، با آن كه خدا هر كه را بخواهد به رحمت خود اختصاص مى دهد ؛ و خدا داراى فزون بخشىِ عظيم است» .
«و مؤمنان را مژده دِه كه براى آنان از جانب خدا بخشايشى فراوان خواهد بود» .
«آيا از [ حال ]كسانى كه از بيم مرگ از خانه هاى خود خارج شدند و هزاران تن بودند، خبر نيافتى؟ پس خداوند به آنان گفت: «تن به مرگ بسپاريد» . آن گاه آنان را زنده ساخت. آرى . خداوند ، نسبت به مردم، صاحب بخشش است ؛ ولى بيشتر مردم سپاس گزارى نمى كنند» .