١٤٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در حديث معراج ـ: پروردگارم مرا ندا كرد : «اى محمّد ! تو بنده منى و من ، پروردگار توام . پس در برابرم فروتنى كن و مرا پرستش كن و به من توكّل كن و به من اعتماد نما» .

١٤٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعاى «جوشن كبير» ـ: اى كسى كه جز او به كسى توكّل نمى شود !

١٤٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به غير خدا اعتماد نكن ؛ چرا كه [ در اين صورت ، ] خدا تو را به او مى سپارد .

٣ / ٧٥

ولى ، مولا

واژه شناسى «ولىّ»

صفت «ولىّ (سرپرست) » ، بر وزن «فعيل» است كه از ريشه «ولى» به معناى قُرب و نزديكى برگرفته شده است . فيّومى گفته است : ولى ، بر وزن «فعيل» به معناى «فاعل» ، از «وَلِيَه ؛ سرپرست او شد» برگرفته شده است و از همين معناست «خدا ، سرپرست كسانى است كه ايمان آورده اند» . . . و ولىّ به معناى مفعول ، در مورد شخص فرمان بُردار به كار مى رود و [با اين معنا] گفته مى شود : «المؤمن ولىّ اللّه » ؛ يعنى : مؤمن ، تحت سرپرستى خداست . ابن اثير گفته است : ولى ، در نام هاى خدا ، به معناى يارى رسان است و گفته شده به معناى سرپرست و عهده دار كارهاى جهان و آفريدگان است .