١٧٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل به من فرمود : «اى محمّد! اگر آفريدگان به ساخته هاى شگفت من مى نگريستند ، جز مرا نمى پرستيدند ، و اگر شيرينىِ ياد مرا در دل هايشان مى چشيدند ، ملازم درگاه من مى شدند ، و اگر به ظرايف نيكى هاى من مى نگريستند ، به چيزى جز من نمى پرداختند» .

١٧٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل مى فرمايد : «هر گاه اشتغال به من ، بر بنده ام چيره گردد ، خواسته و لذّتش را در ياد كردن از من قرار خواهم داد . پس چون خواسته و لذّتش را در ياد خود قرار دادم ، عاشق من مى شود و من نيز عاشق او مى شوم . پس چون عاشق من شد و من عاشق او شدم ، پرده ميان خود و او را بر خواهم داشت ، و اين حالت را بر او مسلّط خواهم كرد تا هرگاه مردم غافل شدند ، او غافل نشود . اين كسان ، سخنشان سخن پيامبران است . آنان ، قهرمانان حقيقى اند» .

٢ / ٣

درخواست

١٧٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بار الها ! . . . من از تو خشنودى به قضايت ، بركت مرگ پس از زندگى ، خوشىِ زندگى پس از مرگ ، لذّت نگريستن به رخسارت ، شوق ديدار و ديدنت بى تنگنايى زيانبار و يا فتنه اى گم راه كننده را خواستارم .

١٧٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بار الها ! دوستى ات را محبوب ترينِ چيزها نزدم گردان . ترس از خودت را ترسبارترينِ چيزها برايم قرار ده و با شوق ديدارت ، نيازهاى دنيا را از من ببُر و هر گاه چشمان اهل دنيا را با دنيايشان روشن كردى ، چشم مرا با عبادتت روشن كن .