«پس به [ بركتِ ]رحمت الهى، با آنان نرم خو [ و پُر مِهر ]شدى، و اگر تندخو و سخت دل بودى ، قطعاً از پيرامون تو پراكنده مى شدند. پس، از آنان درگذر و برايشان آمرزش بخواه، و در كار[ ها ]با آنان مشورت كن، و چون تصميم گرفتى بر خدا توكّل كن ؛ زيرا خداوند ، توكّل كنندگان را دوست مى دارد» .

حديث

٢١٢٤.مكارم الأخلاق ـ به نقل از اَنَس ـ: اخلاق پيامبر خدا ، چنين بود كه هر گاه يكى از اصحابِ خود را سه روز نمى ديد ، جوياى حالش مى شد . اگر به مسافرت رفته بود ، برايش دعا مى كرد و اگر در شهر بود ، به ديدنش مى رفت و اگر بيمار بود ، از او عيادت مى كرد .

ح ـ بردبار

٢١٢٥.الترغيب و الترهيب ـ به نقل از اَنَس ـ: من با پيامبر خدا راه مى رفتم و ايشان بُردى نجرانى با حاشيه اى زِبر ، بر تن داشت . باديه نشينى از راه رسيد و رداى ايشان را محكم كشيد . من به گردن پيامبر صلى الله عليه و آله نگاه كردم و ديدم حاشيه ردا ، از شدّت كشيدن ، روى گردن ايشان رد انداخته است . آن باديه نشين سپس گفت : اى محمّد! دستور بده از مال خدا كه نزد توست ، به من بدهند . پيامبر صلى الله عليه و آله به طرف او بر گشت و خنده اى كرد و سپس دستور داد به او چيزى عطا كنند .

ط ـ باحيا

٢١٢٦.كنز العمّال ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا ، باحياتر از دخترانِ پرده نشين بود .

٢١٢٧.الطبقات الكبرى ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا ، از يك دختر پرده نشين ، باحياتر بود و هر گاه از چيزى خوشش نمى آمد ، از چهره او مى فهميديم .

٢١٢٨.مكارم الأخلاق ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا ، چندان باشرم و حيا بود كه هيچ چيزى از او خواسته نمى شد ، مگر اين كه آن را عطا مى كرد .