حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٣٣
حديث
١٥٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل مى فرمايد : . . . «اهل هيچ شهر و خانه اى ، و هيچ مرد باديه نشينى نيست كه مرا آن چنان كه من دوست دارم ، پيروى كند و سپس به حالتى كه من نمى پسنديدم ، تغيير كند ، و از من نافرمانى نمايد ، مگر اين كه من چيزهايى از رحمتم را كه دوست مى دارد ، به چيزهايى از خشمم كه نمى پسندد ، تغيير مى دهم» .
١٥٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه حاكم ستم كند ، بارانْ اندك مى شود ، و هر گاه اهل ذمّه فريب داده شوند ، دشمنى شان آشكار مى گردد ، و هر گاه گناهانْ پديدار شوند ، زلزله رُخ مى دهد ، و هر گاه امر به معروف كم شود ، حرامْ مباح مى گردد و اين ، همان تبديل شدن [نعمت ها به نقمت ها] ، سپس پشت كردن [دنيا] ، و سپس نابود گشتن است .
١٥٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه زِنا علنى گشت ، مرگِ ناگهانى ، بسيار مى گردد ، و هر گاه كم فروشى شد ، خداوند به قحط و كمبود ، گرفتارشان مى سازد ، و هر گاه از پرداخت زكات خوددارى كردند ، زمين [نيز] بركت هايش را (اعم از : كشت و ميوه ها و معدن) باز مى دارد ، و هر گاه در داورى ها ستم نمودند ، همديگر را بر ستم و تجاوز ، يارى مى رسانند ، و هر گاه پيمان ها را شكستند ، خداوند ، دشمنشان را بر آنان چيره مى سازد ، و هر گاه قطع رحِم نمودند ، دارايى ها در دستان اشرار قرار مى گيرد ، و هر گاه امر به معروف و نهى از منكر نكردند و از نيكانِ اهل بيتم پيروى ننمودند ، خداوند ، بَدانشان را بر ايشان چيره مى نمايد ، آن گاه نيكانشان دعا مى كنند ؛ ولى اجابت نمى شوند .
١٥٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پنج چيز است كه هر گاه به آنها گرفتار شديد ، از آنها به خدا پناه بريد : هرگز در ميان قومى گناه ، پديدار نگشت ، كه آن را علنى كرده باشند ، مگر اين كه در بين آنان طاعون و بيمارى هايى كه در گذشتگانشان نبود ، پديد آمد ؛ و در وزن و ترازو كم نگذاشتند ، مگر اين كه به قحطى و تنگ دستى شديد و ستم پادشاه گرفتار آمدند ؛ و از پرداخت زكاتْ خوددارى ننمودند ، جز اين كه از باران آسمان ، محروم شدند و اگر حيوانات نبودند ، باران نمى ديدند ؛ و پيمان خداوند عز و جل و فرستاده اش را نشكستند ، جز اين كه خداوند ، دشمنشان را بر آنان چيره ساخت ، به طورى كه فقط بعضى از آنچه را كه در دستانشان بود ، در اختيار گرفتند ؛ و به غير آنچه خداوند نازل كرده بود ، حكم نكردند ، جز اين كه عذابشان را در بينشان قرار داد .