١٦٥٨.حلية الأولياء ـ به نقل از اوزاعى ـ: به مدينه آمدم و از محمّد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليهم السلام درباره اين سخن خداوند عز و جل پرسيدم : «خدا هر چه را بخواهد، محو يا اثبات مى كند ؛ و اصل كتاب، نزد اوست» . فرمود : «آرى . پدرم ، از جدّش على بن ابى طالب عليه السلام برايم نقل كرد كه فرمود : درباره آيه ، از پيامبر خدا پرسيدم . فرمود : به يقين ، درباره آن به تو مژده مى دهم . تو هم درباره آن ، پس از من به امّتم مژده بده كه : صدقه خالصانه ، نيكوكارى ، نيكى به پدر و مادر ، و صله رحم ، تيره بختى را به نيك بختى تبديل مى كنند و عمر را طولانى مى نمايند و از مرگ هاى بد ، نگه مى دارند » .

٧ / ٨

ريشه هاى تيره بختى

الف ـ دنيا دوستى

١٦٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس دلش آكنده از دوستى دنيا شود ، سه چيز از دنيا به او مى چسبد : گرفتارى اى كه رنجش پايان ندارد ، آزمندى اى كه به سيرى نمى رسد ، و آرزويى كه به نهايت آن ، دست نمى يابد .

١٦٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدترين بنده ، كسى است كه براى عبادت آفريده شده ؛ ولى دنيا او را از آخرت باز دارد ، و به دنياى دلخواه برسد ؛ ولى سرانجام [در آخرتْ ]بدبخت گردد .

ب ـ بخل ورزى

١٦٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هان! نيك بخت ، كسى است كه چيز ماندگار را كه رفاه آن هميشگى است ، بر چيز ناپايدار كه عذابش پايان ندارد ، بر گزيند و از آنچه در دستانش است ، براى آنچه برايش پيش مى آيد ، هزينه كند ، پيش از آن كه آن را براى كسى باقى بگذارد كه با بخشش آن ، نيك بخت مى گردد ، در حالى كه خودِ او با گردآورى آن ، تيره بخت گشته است .