١٩٥٦.الطبقات الكبرى : [محمّد صلى الله عليه و آله ] در آغاز نبوّت خود ، سه سال در مكّه مخفيانه دعوت مى كرد و در سال چهارم ، دعوتش را علنى ساخت و به مدّت ده سال ، مردم را به اسلام دعوت كرد . . . . تا جايى كه به سراغ تك تكِ قبايل و منزلگاه هاى عرب مى رفت و مى فرمود : «اى مردم! بگوييد : هيچ خدايى جز اللّه نيست ، تا رستگار شويد و به وسيله اين كلمه بر عرب حاكم گرديد و عجم در برابرتان تسليم شوند . اگر ايمان آوريد ، شهريارانى در بهشت خواهيد بود» ؛ امّا ابو لهب ، پشت سر ايشان حركت مى كرد و مى گفت : به حرفش گوش نكنيد . او فردى از دين برگشته و دروغگوست .

ج ـ پاكسازى اخلاق و آموزش كتاب و حكمت

قرآن

«پروردگارا! در ميان آنان، فرستاده اى از خودشان برانگيز، تا آيات تو را بر آنان بخواند، و كتاب و حكمت به آنان بياموزد و پاكيزه شان كند، زيرا كه تو خود، شكست ناپذير حكيمى» .

«اوست آن كس كه در ميان بى سوادان ، فرستاده اى از خودشان برانگيخت، تا آيات او را بر آنان بخواند و پاكشان گردانَد و كتاب و حكمت بديشان بياموزد ؛ و [ آنان ]قطعاً پيش از آن در گم راهى آشكارى بودند» .

ر.ك: بقره: آيه ١٥١، آل عمران: آيه ١٦٤ .