١٥٣١.الطرائف ـ به نقل از محمّد بن على مكّى ، با اِسناد خود ـ: مردى به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود : «درباره شگفت آورترين چيزى كه ديده اى ، به من خبر بده» . گفت : قومى را ديدم كه با مادران و دختران و خواهرانشان ازدواج مى كردند . وقتى به آنان گفته شد : «چرا چنين مى كنيد؟» ، گفتند : اين را خداى متعال بر ما حُكم و تقدير نموده است . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «به زودى ، در ميان امّت من نيز كسانى مثل آنان سخن مى گويند . آنان ، مجوس امّت من اند» .

٣ / ٤

نكوهش قدريّه

١٥٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو گروه از امّت من هستند كه براى آنان در اسلام ، بهره اى نيست : مُرجِئه [١] و قَدَريّه .

١٥٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو گروه از امّت من هستند كه روز رستاخيز ، شفاعتم شامل آنها نمى گردد : مرجئه و قدريّه .

١٥٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو گروه از امّت من هستند كه در حوض [كوثر ]بر من وارد نمى شوند و به بهشت ، داخل نمى گردند : قدريّه و مُرجِئه .

[١] مُرجِئه ، گروهى از مسلمانان اند كه معتقدند گناه ، در صورت داشتن ايمان ، ضررى ندارد ، چنان كه طاعت همراه با كفر ، بى فايده است . دليل «مرجئه» ناميده شدن اينان ، اين است كه معتقدند خداوند ، كيفر گناهشان را به تأخير انداخته است . «إرجاء» به معناى «به تأخير انداختن» است . براى آگاهى از عقايد مرجئه ، مراجعه كنيد به كتاب مقالات تاريخى ، نوشته آقاى رسول جعفريان ، مقاله «مرجئه ، تاريخ و انديشه» .