٢٠٨٠.علل الشرائع ـ به نقل از ابن عبّاس ، در پاسخ به سؤال از آيه : در حقيقت ، پيامبر خدا از آن رو يتيم ناميده شده كه در پهنه زمين ، هيچ كس از اوّلين و آخرين ، نظير او نبود . از اين رو ، خداوند عز و جل با بر شمردن نعمت هاى خود كه بر وى منّت نهاده ، مى فرمايد : «مگر نه اين كه تو را يتيم يافت» يعنى يگانه و بى مانند [يافت] ، «پس، پناه داد؟» ، يعنى مردم را به سوى تو كشاند و فضيلت تو را به ايشان شناسانْد و آنها تو را شناختند .

ج ـ درس ناخوانده

قرآن

«و تو هيچ كتابى را پيش از اين نمى خواندى و با دست خود ، نمى نوشتى ؛ و گرنه ، باطل انديشان ، قطعاً به شك مى افتادند» .

«و همين گونه، روحى از امر خودمان به سوى تو وحى كرديم. تو نمى دانستى كتاب چيست و ايمان كدام است ؛ ولى آن را نورى گردانيديم كه هر كه از بندگان خود را بخواهيم ، به وسيله آن ، راه مى نماييم ؛ و به راستى كه تو به خوبى ، به راه راست ، هدايت مى كنى» .

حديث

٢٠٨١.امام رضا عليه السلام ـ در گفتگوهاى خود با پيروان اديان ، در اثبات نبوّ: از جمله نشانه ها[ ى نبوّتش] ، اين است كه او يتيم و فقير و چوپان و اجير بود . نه كتابى آموخت و نه به محضر آموزگارى ، آمد و شد كرد . سپس قرآنى آورد كه در آن ، كلمه به كلمه داستان هاى پيامبران و سرگذشت آنان و اخبار گذشتگان و آيندگان تا روز قيامت ، آمده است .