حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦١٧
ب ـ تداوم عمل
٢٢٠٠.الترغيب والترهيب ـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا ، بوريايى داشت كه شب ، آن را دولا مى كرد و رويش نماز مى خواند ، و روز ، آن را پهن مى كرد و روى آن مى نشست . مردم نيز به نزد پيامبر صلى الله عليه و آله مى آمدند و با نماز ايشان ، نماز مى گزاردند ، تا جايى كه تعدادشان بسيار شد . پس پيامبر خدا رو به آنها كرد و فرمود : «اى مردم! در حدّى كه تاب و توان داريد ، عمل كنيد ؛ زيرا خداوند عز و جل خسته نمى شود ، مگر اين كه شما خسته شويد . محبوب ترين عمل در نزد خداوند ، عملى است كه ادامه دار باشد ؛ گرچه اندك باشد» .
ج ـ شدّت علاقه به نماز
٢٢٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال، روشنىِ چشم مرا در نماز نهاده است و آن را محبوب من ساخته، همان گونه كه خوراك براى گرسنه و آب براى تشنه گوارا گشته است. همانا گرسنه پس از خوردنِ غذا، سير مى شود و تشنه پس از نوشيدن آب، سيراب مى گردد؛ ولى من از نماز سير نمى شوم.
د ـ اهتمام به روزه
٢٢٠٢.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا ، در ابتداى بعثت ، گاه چندان [پشت سر هم ]روزه مى گرفت كه گفته مى شد : ديگر روزه را ترك نخواهد كرد ! و گاه [چندان] روزه را ترك مى كرد كه گفته مى شد : ديگر روزه نخواهد گرفت ! سپس اين روش را ترك كرد و يك روز در ميان ، روزه مى گرفت و اين ، روزه داوود عليه السلام بود . بعد از چندى ، اين را نيز واگذاشت و سه روز اوّلِ هر ماه را روزه مى گرفت . سپس از اين روش نيز دست كشيد و از هر ده روز ، يك روز ، روزه مى گرفت : پنج شنبه اوّل و آخر ماه و چهارشنبه ميان ماه ، و تا زمانى كه از دنيا رفت ، به اين سنّت ادامه داد .