٢١٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ كس به اندازه من ، در راه خدا آزار نديده و هيچ كس به اندازه من ، در راه خدا ترسانده (تهديد) نشده است . سى شبانه روز بر من گذشت و من و بلال [حبشى] ، غذايى كه موجود زنده اى مى خورد ، براى خوردن نداشتيم ، مگر آن مقدارى كه اگر زير بغل بلال مى گذاشتى ، ديده نمى شد .

٢١٥٤.الطبقات الكبرى ـ به نقل از اسماعيل بن عيّاش ـ: پيامبر خدا در برابر گناهان (خطاهاى) مردم ، از همه شكيباتر بود .

٢١٥٥.المصنّف ، ابن ابى شَيبَه ـ به نقل از طارق مُحاربى ـ: پيامبر خدا را در بازار ذو المَجاز ديدم كه جبّه اى قرمزرنگ پوشيده است و مى رود و با صداى بلند مى گويد : «اى مردم! بگوييد : هيچ خدايى جز اللّه نيست تا رستگار شويد» . مردى از پى او سنگ مى انداخت و قوزك ها و پشت پاشنه هاى پاى او را خونى كرده بود و مى گفت : اى مردم! به حرفش گوش ندهيد . او دروغگوست . پرسيدم : اين كيست؟ گفتند : جوانى است از طايفه عبد المطّلب . پرسيدم : اين مرد كه در پى او مى رود و سنگ مى زند ، كيست؟ گفتند : او عمويش عبد العزّى ، همان ابو لهب است .