٢١٠٧.الطبقات الكبرى ـ به نقل از داوود بن حصين ، در اوصاف پيامبر صلى ا: او مردى بود كه از همه قوم خود ، جوان مردتر ، نيك خوتر ، خوش برخوردتر ، همسايه دارتر ، بردبارتر ، امانتدارتر ، راستگوتر و از بدزبانى و آزاررسانى دورترين بود . هرگز ديده نشد كه با كسى كشمكش و بگومگو كند ؛ زيرا خداوند ، خصلت هاى پسنديده را در او جمع كرده بود تا جايى كه قومش او را «امين» ناميدند و در مكّه غالبا با لقب امين از او ياد مى شد .

ج ـ راستگو

٢١٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى مردم! بلدِ راه ، به كسان خود دروغ نمى گويد و من ، اگر هم دروغگو بودم ، [دستِ كم] به شما دروغ نمى گفتم . به خداوندى كه هيچ خدايى جز او نيست ، من فرستاده به حقّ خدا به سوى شما خصوصا و به سوى همه مردم عموما هستم. به خدا سوگند ، همان گونه كه مى خوابيد ، مى ميريد و همان گونه كه بيدار مى شويد ، برانگيخته خواهيد شد و مطابق كردارتان ، حسابرسى خواهيد شد و در برابر نيكى ، پاداش نيك خواهيد يافت و در برابر بدى ، كيفر بد خواهيد چشيد . بهشتِ جاويدان در كار است و دوزخِ هميشگى .

٢١٠٩.الطبقات الكبرى ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: چون آيه «و خويشان نزديكت را هشدار بده» نازل شد ، پيامبر خدا ، بالاى كوه صفا رفت و بانگ زد : «اى قريشيان!» . قريش گفتند : اين ، محمّد است كه از فراز صفا فرياد مى زند . پس ، همگى جمع شدند و آن جا رفتند و گفتند : چه شده است ، اى محمّد؟ فرمود : «اگر من به شما بگويم كه در پشت اين كوه ، گروهى سواره هستند ، حرف مرا باور مى كنيد؟» . گفتند : آرى . تو در ميان ما متّهم و بدنام نيستى و هرگز دروغى از تو نشنيده ايم . فرمود : «اينك ، من شما را از عذابى سخت ، بيم مى دهم . اى فرزندان عبد المطّلب! اى فرزندان عبد مناف! اى فرزندان زهره!» و به همين ترتيب ، همه خاندان ها و تيره هاى قريش را نام برد [و ادامه داد : ]«خداوند به من فرمان داده است كه به خويشانِ نزديكم اعلام خطر كنم و من نمى توانم هيچ گونه سودى در دنيا و بهره اى در آخرت براى شما تضمين كنم ، مگر اين كه بگوييد : لا إله إلّا اللّه [و ايمان بياوريد]» . در اين هنگام ، ابو لهب گفت : هلاكت باد تو را! براى همين ، ما را جمع كردى؟! در اين هنگام ، خداوند ـ تبارك و تعالى ـ سوره «تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَ تَبَّ» . . . را نازل كرد .