حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٥٥
٢٠٩٨.المناقب ، ابن شهر آشوب : پيامبر خدا ، بر نمى خاست و نمى نشست ، مگر با ذكر خدا .
٢٠٩٩.الطبقات الكبرى ـ به نقل از عبد اللّه بن حارث ـ: هيچ كس را نديدم كه به اندازه پيامبر خدا ، لبخند بر لب داشته باشد .
٢١٠٠.الطبقات الكبرى ـ به نقل از سعيد مَقبُرى ـ: پيامبر خدا ، هر گاه كارى انجام مى داد ، بر آن مداومت مى ورزيد و اين طور نبود كه آن را يك بار انجام دهد و يك بار انجام ندهد .
٢١٠١.الطبقات الكبرى ـ به نقل از عطاء بن يسار ـ: جبرئيل ، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله ـ كه در منطقه بالاى شهر مكّه در حال تكيه دادن غذا مى خورد ـ آمد و گفت : اى محمّد! غذا خوردن شاهانه؟! پس پيامبر صلى الله عليه و آله راست نشست .
ب ـ امين
قرآن
«در آن جا [ هم ] مُطاع [ و هم ] امين است» .
حديث
٢١٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هان! به خدا سوگند كه من در آسمان ، امين هستم و در زمين نيز امينم .
٢١٠٣.كشف الغمّة : يكى از نام هاى پيامبر صلى الله عليه و آله ، «امين» است كه بر گرفته از امانت و امانتدارى و خوش قولى است . پيش از آن كه پيامبر صلى الله عليه و آله مبعوث شود ، عرب او را امين مى ناميدند ؛ چون امانتدارى او را ديده بودند . اصولاً هر كسى كه از خُلف وعده و دروغگويى او ايمن باشى ، امين است . از همين رو ، خداوند از جبرئيل عليه السلام با اين صفت ، ياد كرده و فرموده است : «در آن جا [هم ]مطاع [و هم ]امين است» .