حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٩٧
ج ـ گواهى كسى كه دارنده علم كتاب است
قرآن
«و كسانى كه كافر شدند ، مى گويند: «تو فرستاده نيستى» . بگو: «كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد»» .
«آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از [ خويشان ]او ، پيرو آن است، و پيش از وى [ نيز ]كتاب موسى ، راهبر و مايه رحمت بوده است [ ، دروغ مى بافد ] ؟ آنان [كه در جستجوى حقيقت اند ،] به آن مى گروند، و هر كس از گروه هاى [ مخالف ]به آن كفر ورزد آتش ، وعده گاه اوست. پس در آن ترديد مكن كه آن ، حقّ است [ و ]از جانب پروردگارت [ آمده است ] ؛ ولى بيشتر مردم ، باور نمى كنند» .
حديث
٢٠٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : «آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است» ، [منظور ، ]من هستم ، «و شاهدى از [خويشانِ] او، پيرو اوست» ، [منظور ،] على است .
د ـ گواهى علم و عالم
قرآن
«و كسانى كه از دانش بهره يافته اند، مى دانند كه آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده، حقّ است و به راه آن عزيزِ ستوده[ صفات ]راهبرى مى كند» .
«و تا آنان كه دانش يافته اند ، بدانند كه اين [ قرآن ] ، حقّ است [ و ]از جانب پروردگار توست و بدان ايمان آورند و دل هايشان براى او خاضع گردد ؛ و به راستى خداوند ، كسانى را كه ايمان آورده اند، به سوى راهى راست ، راهبر است» .