١٩٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، آدم عليه السلام را از مُشتى خاك كه از همه زمين برداشت ، آفريد . پس ، فرزندان آدم ، متناسب با خاك زمين ، آفريده شدند : برخى از آنها سرخ پوست شدند ، برخى سفيد ، برخى سياه ، برخى ميان اين رنگ ها ، برخى نرم ، برخى خشن ، برخى پاك ، برخى ناپاك و برخى ميان اينها .

١٩٩٣.علل الشرائع ـ به نقل از عبد اللّه بن يزيد بن سلّام ـ: روايت كرد مرا يزيد بن سلّام كه او از پيامبر خدا سؤال كرد و به ايشان گفت : . . . به من خبر بده چرا آدم را آدم ناميده اند ؟ فرمود : «چون از خاك و اَديمِ زمين آفريده شد» . گفت : در اين صورت ، آيا آدم از خاكِ سراسر زمين آفريده شد ، يا از يك [گونه] خاك؟ فرمود : «از همه خاك . اگر از يك [گونه] خاك آفريده شده بود ، در آن صورت ، مردم يكديگر را نمى شناختند و همگى يك شكل بودند» . گفت : پس ، آدميان در دنيا همانند دارند؟ فرمود : «[آرى .] در خاك ، سفيد هست ، سبز هست ، زرد هست ، خاكى رنگ هست ، آبى هست ، شيرين هست ، شور هست ، درشت هست ، نرم هست ، بور [نيز ]هست . از اين رو ، در ميان مردم نيز نرم هست ، درشت هست ، سفيد هست ، و زرد و سرخ و بور و سياه ، به رنگ هاى خاك ، هست» .

١٩٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، هنگامى كه آدم عليه السلام را از بهشت بيرون كرد ، توشه او را از ميوه هاى بهشت قرار داد و مهارتِ ساختن هر چيزى را به او آموخت .

١٩٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بافندگان را لعنت نكنيد ؛ زيرا نخستين كسى كه بافندگى كرد ، پدرتان آدم عليه السلام بود .

١٩٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون خداوندْ آدم عليه السلام را به زمين فرو فرستاد ، او تا وقتى كه خدا مى خواست ، در زمين باقى ماند . سپس فرزندانش به او گفتند : اى پدر! سخن بگو . آدم عليه السلام در ميان چهل هزار تن از فرزندان و نوادگان خود به سخن گفتن ايستاد و گفت : «خداوند به من دستور داد و فرمود : اى آدم! سخن ، كم گوى تا به جوار من ، باز گردى » .