حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤٩

«كه [ به آنان گفت: ] «بندگان خدا را به من بسپاريد ؛ چرا كه من ، شما را فرستاده اى امينم»» .

حديث

١٩٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ما جماعت پيامبران ، فرمان داريم كه با مردم ، به فراخورِ فهم و خِردهايشان سخن بگوييم .

١٩٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل هيچ پيامبرى را جز به زبان قومش برنينگيخت .

١٩٧٤.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا ، هيچ گاه به اندازه ژرفاى خِرد خود ، با بندگان سخن نگفت . پيامبر خدا فرمود : «ما جماعت پيامبران ، دستور داريم كه با مردم ، به فراخور فهم و خِردهايشان سخن بگوييم» .

١٩٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل هيچ پيامبرى را مبعوث نكرد ، مگر اين كه جوان بود .

١٩٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پيامبران ، چشم هايشان مى خوابد ؛ امّا دل هايشان نمى خوابد .

١٩٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ما جماعت پيامبران ، چشم هايمان مى خوابد ؛ امّا دل هايمان نمى خوابد .

١٩٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ما گروه پيامبران ، چشمانمان مى خوابد ؛ امّا دل هايمان نمى خوابد و پشت سر خود را نيز ، همچون پيش رويمان مى بينيم .

١٩٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چشمانم مى خوابد ؛ امّا دلم نمى خوابد .

١٩٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ پيامبرى را نسزد كه چون جنگ افزار بردارد و در ميان مردم ، اعلان حركت به سوى دشمن دهد ، [از تصميم خود] برگردد تا اين كه بجنگد .