١٩٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره آيه «آن گاه ، اين كتاب را به آن بندگ: پيشى گيرنده ، بدون حسابرسى به بهشت مى رود . ميانه رو ، اندكى حسابرسى مى شود و ستمگر به خويش ، در صحراى محشر ، نگه داشته مى شود و سپس به بهشت مى رود . همين عدّه هستند كه مى گويند : «ستايش ، خدا را كه غم و اندوه را از ما زُدود» .

٨ / ٢

نزديك تر بودن خدا به كسى كه به او نزديك مى شود

١٩٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند مى فرمايد : « . . . هر كه يك وَجَب به من نزديك شود ، يك گز به او نزديك مى شوم و هر كه يك گز به من نزديك شود ، يك رَش [١] به او نزديك مى شوم و هر كه به سوى من قدم زنان بيايد ، شتابان به سويش مى روم» .

١٩٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل فرمود : « . . . هر كه يك وَجَب به من نزديك شود ، يك گز به او نزديك مى شوم و هر كه يك گز به من نزديك شود ، يك رَش به او نزديك مى شوم و هر گاه قدم زنان سوى من بيايد ، من دوان دوان به سويش مى روم» .

١٩٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه يك وجب به خداوند عز و جل نزديك شود ، خداوند ، يك گز به او نزديك شود و هر كه يك گز به او نزديك شود ، خداوند ، يك رَش به او نزديك گردد و هر كه قدم زنان به سوى خداوند عز و جل برود ، خداوند ، دوان دوان به سوى او مى رود ، حال آن كه خدا برتر و بلند مرتبه تر است ؛ حال آن كه خدا برتر و بلند مرتبه تر است ؛ حال آن كه خدا برتر و بلند مرتبه تر است .

[١] رَش : فاصله دو دست است وقتى كه از هم باز شوند .