١٩٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل فرمود : «هر كس يكى از دوستانم را خوار سازد ، به پيكار من برخاسته است . هيچ بنده اى با چيزى محبوب تر در نزد من از آنچه بر او واجب ساخته ام ، به من نزديك نمى شود . بنده ، با كارهاى مستحب به من نزديك مى شود ، تا آن جا كه او را دوست مى دارم . پس چون دوستش داشتم ، گوش شنوايش ، چشم بينايش ، زبان گويايش و دست نيرومندش مى شوم . اگر مرا بخواند ، پاسخش مى دهم و اگر از من بخواهد ، به او مى بخشم» .

١٩٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال فرمود : «هر كس با يكى از دوستانم دشمنى كند ، به او اعلان جنگ مى كنم . بنده ام با چيزى محبوب تر در نزد من از واجباتى كه بر او واجب ساخته ام ، به من نزديك نمى شود . بنده ام با كارهاى مستحب ، همچنان به من نزديك مى شود ، تا آن جا كه دوستش مى دارم . پس چون دوستش داشتم ، گوش شنوايش ، چشم بينايش ، دست نيرومندش و پاى راهروش مى شوم . اگر از من درخواست كند ، به او خواهم بخشيد و اگر از من پناه جويد ، پناهش خواهم داد» .

١٩٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال مى فرمايد : . . . «بنده ام با كارهاى مستحب ، پيوسته به من نزديك مى شود ، تا آن جا كه دوستش مى دارم . در نتيجه ، گوش شنوايش ، چشم بينايش ، زبان گويايش و قلب انديشه گرش مى شوم . اگر مرا بخوانَد ، پاسخش را مى دهم و اگر از من درخواست كند ، به او مى بخشم» .