١٩١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه خدا ، بنده اى را دوست بدارد ، او را از دنيا مى پرهيزانَد ، همان گونه كه يكى از شما بيمار خود را از آب مى پرهيزانَد .

١٩١٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، دنيا را هم به كسى مى دهد كه دوست دارد و هم به كسى كه دوست ندارد ؛ امّا دين را جز به كسى كه دوست دارد ، نمى دهد . پس هر كه خداوند به وى دين داده ، دوستش داشته است .

٦ / ٥

مبتلا شدن به بلاى بزرگ

١٩١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه خداوند عز و جل بنده اى را دوست بدارد ، او را به گرفتارى و مصيبتى بزرگ ، مبتلا مى كند . پس اگر آن بنده راضى گشت ، بهره اش نزد خداوند ، رضايت است و اگر ناخشنود گشت ، بهره اش نزد خداوند ، ناخشنودى است .

١٩٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بزرگىِ پاداش ، همراه بزرگىِ بلاست . خداوند ، هر گاه مردمى را دوست بدارد ، مبتلايشان مى كند . پس هر كه خشنود گشت ، بهره اش خشنودى است و هر كه ناخشنود گشت ، بهره اش ناخشنودى است .