١٨٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، دو خوى را دوست دارد و دو خوى را دشمن مى دارد . آن دو خوى كه خداوند دوستشان مى دارد ، بخشندگى و آسانگيرى است ، و آن دو كه خداوند متعال دشمنشان مى دارد ، بداخلاقى و بُخل است . هر گاه خداوند خوبىِ بنده اى را بخواهد ، او را به برآوردن نيازهاى مردم ، به كار وا مى دارد .

١٨٥٢.امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا فرمود : «خداوند عز و جل هر مردى را كه بسيار ازدواج مى كند و طلاق مى دهد ، و هر زنى را كه بسيار ازدواج مى كند و طلاق مى گيرد ، دشمن مى دارد يا لعنت مى كند» .

١٨٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، دشمن مى دارد . . . هر كس را كه نسبت به دنيا ، دانا و نسبت به آخرت ، نادان باشد .

١٨٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، هر بدعت گذارى را دشمن مى دارد .

١٨٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل كسى را كه متكلّفانه سخن مى گويد و چنان زبانش را مى چرخاند كه گاو [به هنگام خوردن كاه ]مى چرخاند ، دشمن مى دارد .

١٨٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، هر سختْ دلِ متكبّرِ مال اندوزِ فريادزن در بازارها را كه در شب ، [چون] مردارى بويناك و در روز ، [چون] اُلاغ است ، دشمن مى دارد .

١٨٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : موسى بن عمران ، از پروردگارش مسئلت كرد و دستانش را به دعا برداشت و گفت : پروردگارا ! هرجا كه رفتم ، آزارم دادند . خداوند به او وحى كرد : «اى موسى ! در ميان لشكرت ، سخن چينى هست» . موسى گفت : پروردگارا ! او را به من بنما . خداوند متعال به او وحى كرد : «من سخن چين را دشمن مى دارم ؛ پس چگونه خودم سخن چينى كنم ؟» .