١٨٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : جبرئيل ، همراه هفتاد هزار فرشته ، پس از نماز ظهر نزدم آمد و گفت : « . . . اى محمّد ! هر كس با جماعتْ بودن را دوست داشته باشد [و از اختلاف بپرهيزد] ، خداوند و همه فرشتگان ، دوستش خواهند داشت» .

١٨٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل آزرمگين و پرده پوش است و آزرم و پرده پوشى را دوست دارد . پس هر كس از شما غسل كرد ، خود را بپوشاند .

١٨١٠.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا فرمود : «هر كه داراى سه صفت باشد ، خداوند او را در پناه خود مى گيرد ، با رحمتش او را در مى پوشانَد و او را مشمول محبّت خود مى كند» . [اصحاب] گفتند : اى پيامبر خدا ! آنها چيستند ؟ فرمود : «آن كه چون به او چيزى دهند ، سپاس بگزارد ؛ چون [بر دشمن خود ]توانا شود ، ببخشد ؛ و چون خشمگين شود ، درنگ و سستى كند» .

١٨١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه شادمان مى شود كه خدا و پيامبرش را دوست بدارد و يا خدا و پيامبرش او را دوست بدارند ، هر گاه سخن مى گويد ، راست بگويد و هر گاه او را امين دارند ، امانتدارى كند و با همسايگانش ، نيكْ همسايه دارى كند .

١٨١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال مى فرمايد : «دوستى ام براى آنان كه به خاطر من دوستى مى كنند ، قطعى است و دوستى ام براى آنان كه براى من يكديگر را يارى مى كنند ، قطعى است» .

١٨١٣.إرشاد القلوب : از امير مؤمنان منقول است كه پيامبر صلى الله عليه و آله در شب معراج ، از پروردگارش پرسيد : پروردگارا ! كدام يك از اعمال ، برتر است ؟ خداوند متعال فرمود : «هيچ چيز نزدم برتر از توكّل به من و خشنودى به قسمت من نيست . اى محمّد! دوستى ام براى آنان كه به خاطر من يكديگر را دوست مى دارند ، ثابت است ؛ و دوستى ام براى آنان كه به خاطر من به يكديگر مهر مى ورزند ، ثابت است ؛ و دوستى ام براى آنان كه به خاطر من به يكديگر مى پيوندند ، ثابت است ؛ و دوستى ام براى توكّل كنندگان بر من ، ثابت است . دوستى ام ، نه نشان] ـِ ثابت [و اندازه اى دارد ، و نه فرجام و نهايتى . هر گاه از ايشان نشانى بردارم ، نشانى ديگر برايشان مى گذارم . آنان هستند كه به ]خاطر [نگاه من به آفريدگانم ، به آنها مى نگرند و نيازهايشان را نزد خلق نمى برند ؛ شكم هايشان از حرامخوارى سَبُك است ؛ خوشى شان در دنيا ، ياد من و دوستى من و خشنودى من ]از آنان [است» .