حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٧
ب ـ دعا
١٦٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به مردى كه حضور ايشان رسيد و گفت : اى پيامبر خد: بگو : «خدايا! مرا به قضايت خشنود كن و بر بلايت ، شكيبا ساز و تقديرهايت را برايم مبارك گردان ، تا جلو افتادن چيزى را كه به تأخير انداخته اى و تأخير چيزى را كه جلو انداخته اى ، دوست نداشته باشم .
١٦٨٩.امام على عليه السلام : با پيامبر خدا همنشين شدم . فرمود : «اى ابو الحسن! همانا دوست دارم پانصد گوسفند را همراه با شبانشان به تو ببخشم ، يا پنج سخن به تو بياموزم كه به وسيله آنها خدا را بخوانى» . گفتم : پدر و مادرم ، به فدايت! هر كس دنيا را بخواهد ، پانصد گوسفند همراه با شبانشان را مى خواهد ، و هر كس آخرت را بخواهد ، پنج سخن را مى خواهد . فرمود : «تو كدام را مى خواهى؟» . گفتم : پنج سخن را . فرمود : «پس بگو : خدايا! گناهم را بيامرز و كسبم را پاك گردان و در اخلاقم گشايش عطا كن و از آنچه قسمتم نموده اى ، بهره مندم كن و جانم را در پى چيزى مبر كه آن را از من ، دور گردانيده اى» .
١٦٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ هنگامى كه از نمازش فراغت يافت ـ: خدايا! . . . و خشنودى به قضا را از تو مى خواهم .
ج ـ فضل خدا
١٦٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل ، هر گاه براى بنده اى نيكى بخواهد ، او را به آنچه براى او قسمت نموده ، خشنود مى سازد و برايش در آن بركت قرار مى دهد ، و هنگامى كه براى بنده اى نيكى نخواهد ، او را به آنچه قسمتش نموده ، خشنود نمى سازد و در آن برايش بركت قرار نمى دهد .