١٤٨٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى به شايستگى ، از خدا پروا نمى كند ، مگر اين كه بداند آنچه به او رسيده ، نبايد به او نمى رسيد ، و آنچه به او نرسيده ، نبايد به او مى رسيد .

١ / ٣

حرمت دروغ پنداشتن تقدير

١٤٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه به خير و شرّ قَدَر ايمان نياورد ، من از او بيزارم .

١٤٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه قَدَر را دروغ پندارد ، در حقيقت ، به آنچه من آورده ام ، كفر ورزيده است .

١٤٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پروردگار عزّت عز و جل فرمود : «هر كه به من ايمان آورد ، ولى به خير و شرّ قَدَر ، ايمان نياورد ، بايد در پى پروردگارى غير از من باشد» .

١٤٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در آخر زمان ، قومى خواهند بود كه قَدَر را دروغ مى پندارند . هان! آنان ، مجوس اين امّت اند . اگر بيمار شدند ، عيادتشان نكنيد و اگر مُردند ، بر [جنازه ]آنان حاضر نشويد .

١٤٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا مجوس اين امّت ، قَدَرهاى خداى متعال را دروغ مى پندارند . اگر بيمار شدند ، عيادتشان نكنيد و اگر مُردند ، بر [جنازه] آنان حاضر نشويد و اگر به آنان برخورديد ، سلامشان ندهيد .

١٤٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه كس اند كه روز رستاخيز ، هيچ عمل واجب يا مستحبى از آنان [١] پذيرفته نمى شود : بدرفتار با پدر و مادر ، منّت گذار ، و تكذيب كننده قَدَر .

[١] براى صرف و عدل ، در متن عربى حديث ، معانى گوناگونى ذكر شده است . گفته شده كه صرف ، به معناى واجب و عدل به معناى مستحب ، صرف به معناى توبه ، و عدل به معناى فديه دادن است . در حديث است كه از پيامبر سؤال شد : عدل چيست؟ فرمود : فديه دادن . و سؤال شد : صرف چيست؟ فرمود : توبه . نيز گفته شده : صرف ، چاره انديشى و عدل ، يارى كردن است .