دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٧
٤٤٩٠.الكافى ـ به نقل از سلام جُعفى ـ: از امام صادق عليه السلام درباره ايمان پرسيدم ، فرمود : «ايمان ، آن است كه از خدا فرمانبرى شود و نافرمانى نشود» .
٤٤٩١.امام على عليه السلام : ايمان ، خالص گردانيدن عمل است .
٤٤٩٢.امام باقر عليه السلام : هر كس مى خواهد بداند كه آيا اهل بهشت است ، دوستى و محبّت ما را به دلش پيشنهاد كند ؛ اگر آن را پذيرفت ، او مؤمن است . و هر كس دوستدار ماست ، بايد آرزومند زيارت قبر حسين عليه السلام باشد ، و هر كس زائر حسين عليه السلام باشد ، مى فهميم كه او دوستدار ما اهل بيت است و اهل بهشت خواهد بود و هر كس حسين عليه السلام را زيارت نكند ، ايمانش ناقص است .
٤٤٩٣.امام صادق عليه السلام : ايمان به خدا ، جز با برائت از دشمنان خداوند عز و جل تحقق نيابد .
٤٤٩٤.امام صادق عليه السلام : مؤمن ، مؤمن [واقعى] نباشد ، مگر آن كه در حال خوف و رجاء باشد . و حال خوف و رجا پيدا نمى كند ، مگر زمانى كه به آنچه [ از آن] مى ترسد و به [ آن] اميد دارد ، عمل كند .
٤٤٩٥.كمال الدين ـ به نقل از ابان بن تغلب ـ: به امام صادق عليه السلام عرض كردم : كسى كه به امامان معرفت [و عقيده ]داشته باشد ، ليكن امام زمان خود را نشناسد ، آيا او مؤمن است ؟ فرمود : «نه» . عرض كردم : آيا مسلمان است ؟ فرمود : «بله» .
٤٤٩٦.التوحيد ـ به نقل از عمرو بن شمر ، از جابر بن يزيد جعفى در: به امام باقر عليه السلام گفتم : اى فرزند پيامبر خدا ! چرا از آنچه كند ، بازخواست نمى شود؟ فرمود : «چون هيچ كارى نمى كند ، مگر از روى حكمت و درستى . او بزرگ و باشكوه و يگانه و چيره بر همه چيز است . پس هر كس درباره آنچه خداوند حكم كرده است ، كمترين ناراحتى و ترديدى در دلش احساس كند ، كافر است ، و هر كس به چيزى از افعال او خرده بگيرد ، منكر است» .