«آنان كه بدى كنند ، كيفرِ هر بدى اى ، همانند آن است و آنان را خوارى اى فرو مى گيرد . آنان از دست خدا ، هيچ نگاهدارى ندارند . گويى كه پاره هايى از شب تاريك را بر چهره شان كشيده اند . آنان دوزخى اند و در آن جاويدان أند» .

«بگو : آيا شما را از زيانكارترين كسان ، آگاه كنيم ؟ آنان كه كوشششان در اين زندگى ، گم شده است ، ولى خود مى پندارند كه كار نيك مى كنند . آنان كسانى هستند كه نشانه هاى پروردگارشان و ديدار او را باور نكرده اند و [از اين رو ،] كارهاشان تباه شده است . پس ما به روز رستاخيز ، برايشان ترازويى برپا نخواهيم كرد» .

ر . ك : كهف : آيه ٢٦ ، روم : آيه ٢٩ ، ص : آيه ٢٦ ، شورى : آيه ١٥ و ٢١ ، جاثيه : آيه ١٨ و ١٩ ، محمّد : آيه ١٤ ، نجم : آيه ٢٣ .

حديث

٤٦٨٣.امام باقر عليه السلام ـ درباره اين فرموده خداوند متعال كه : «و آنان: اينان اهل بدعت ها و شُبَهات و شهوات هستند كه خداوند [نخست] آنان را رو سياه مى كند و سپس او را ديدار مى كنند .

٤٦٨٤.امام باقر عليه السلام ـ درباره اين فرموده خداوند متعال : «بگو : آيا: مقصود ، نصرانيان و كشيشان و راهبان و مسلمانان پيرو شبهات و گرايش ها [ى فرقه اى] و حروريه (خوارج) و بدعت گذاران است .

٤٦٨٥.امام صادق عليه السلام ـ درباره اين سخن خداى تعالى : «و كيست گم راه: يعنى كسى كه رأى خود را دين تلقّى كند .

٤٦٨٦.الكافى ـ به نقل از ابن ابى نصر ، از امام رضا عليه السلام: يعنى كسى كه در دين ، از رأى خود پيروى كند و هيچ پيشوايى از پيشوايانِ راه راست ، نداشته باشد .