٤٦٦٦.امام على عليه السلام ـ به كميل بن زياد ـ: ... اى كميل! [ايمان ،] استوار و عاريتى دارد ؛ پس هشدار كه از عاريت داران نباشى . ايمان آن گاه استوار مى شود كه پيوسته ، راه روشن را بپويى ؛ راهى كه تو را به كژى نكشاند و از راهت به در نبرد .

د ـ نيكوكارى و برآوردن نيازهاى برادران

٤٦٦٧.امام كاظم عليه السلام : مُهرِ [تأييد] كارهاى شما ، برآوردن نيازهاى برادرانتان است و نيكى كردن به آنان ، تا آن جا كه مى توانيد ، و گر نه ، هيچ كارى از شما پذيرفته نمى شود . با برادرانتان مهربان باشيد و به آنان رحم كنيد تا به ما بپيونديد .

ه ـ دعا

٤٦٦٨.امام صادق عليه السلام : خداوند پيامبران را با نبوّتشان عجين كرد و از اين رو ، هرگز بر نمى گردند . اوصيا را با وصاياشان عجين كرد و از اين رو ، هرگز بر نمى گردند . برخى از مؤمنان را نيز با ايمان عجين كرد و از اين رو ، هرگز بر نمى گردند ؛ امّا برخى ديگر از ايشان ، ايمان ، به آنان عاريت داده شده است و از اين رو ، هر گاه دعا كنند و در دعا پاى فشارند ، با ايمان مى ميرند [و گرنه ، ايمانشان از دست مى رود] .

٤٦٦٩.تهذيب الأحكام ـ به نقل از محمّد بن سليمان ديلمى ـ: از امام صادق عليه السلام پرسيدم و گفتم : فدايت شوم ! شيعيانت مى گويند كه ايمان ، استوار و عاريتى دارد . پس چيزى به من بياموزيد كه هر گاه آن را بگويم ، ايمانم كامل شود . فرمود : «در پىِ هر نماز واجبى ، بگو : پذيرفتم كه خدا پروردگار من است ، محمّد پيامبرم ، اسلام دينم ، قرآن كتابم ، كعبه قبله ام . و پذيرفتم كه على و حسن و حسين و نيز ديگر امامان ـ كه درودهاى خدا بر آنان باد! ـ ، ولىّ و پيشوا [ى من ]هستند . بار خدايا! من به پيشوايىِ آنان [براى خويش] ، راضى ام ؛ پس مرا نيز مورد رضايت آنان قرار ده ، كه تو بر هر چيز توانايى» .