دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠٥
«و [ لى ]آنان كه به هدايت گراييدند ، [ خدا ]آنان را هر چه بيشتر ، هدايت بخشيد و [ توفيق ]پرهيزگارى شان داد» .
«و به تحقيق كسانى را كه در راه ما مجاهدت كنند ، به راه هاى خويش هدايتشان مى كنيم » .
حديث
٤٦٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند - كه شكوهش پر عظمت است ـ فرمود : «بندگان من! همه شما گم راهيد ، مگر كسى كه من راه نمايى اش كنم . همه شما نيازمنديد ، مگر كسى كه من بى نيازش كنم . همه شما گنهكاريد ، مگر كسى كه من مصونش دارم» .
٤٦٥٤.امام زين العابدين عليه السلام ـ در مناجات انجيليه ـ: سرورم! اگر تو مرا به اسلام ره نمون نشده بودى ، من گم راه شده بودم . اگر تو مرا پا بر جا نمى دانستى ، من سست شده بودم . اگر تو دلم را با ايمان به خودت آشنا نمى كردى ، من به تو ايمان نياورده و تصديق نكرده بودم . اگر تو زبانم را به دعايت باز نمى كردى ، من تو را نمى خواندم . اگر تو خودت را به من ـ چنان كه بايد ـ نمى شناساندى ، من تو را نمى شناختم . اگر تو مرا به پاداش كريمانه ات ره نمون نمى شدى ، من [به آن ]رغبت نمى كردم . اگر تو دردناكىِ عذابت را برايم بيان نمى كردى ، من [از آن ]نمى ترسيدم . پس ، از تو مى خواهم كه مرا به آنچه موجب پاداش تو مى شود ، توفيق دهى و از آنچه كيفر تو را به بار مى آورد . رهايى ام بخشى .