٤٤٣٧.امام زين العابدين عليه السلام : معبودا و سَروَرا و اى فرجامين اميد من! تو از فرازِ عرشت بر زمين هايت و فرشتگانت و باشندگانِ در آسمان هايت درخشيدى ، و آواها بُريده شد ، و جنبش ها آرام گرفت ، و زندگان در بسترها ، چونان مُردگان شدند ، و تو بندگانت را در حالات گونه گون يافتى : از آنهاست ترسانى كه به تو پناه آورده و تو آرامش و امنيتش بخشيدى .

٤٤٣٨.امام رضا عليه السلام ـ در دعا ـ: اى كسى كه مرا به خودت ره نمون شدى و دلم را به تصديقت رام ساختى ، امنيت و ايمان را در دنيا و آخرت ، از تو درخواست مى كنم .

٤٤٣٩.امام هادى عليه السلام ـ در قنوتش ـ: اى آن كه درماندگان او را خواندند و پاسخشان داد ، و بيمناكان به او پناه بردند و آسوده خاطرشان كرد ، و فرمان بُرداران بندگى اش كردند و [از عبادت آنان] سپاس گزارى نمود ، و سپاس گزاران او را ستودند و پاداششان داد .

٤٤٤٠.امام مهدى عليه السلام ـ در دعا ـ: اى ايمن از هر چيز ، و هر چيز از تو بيمناك! به ايمنى ات از هر چيز و بيمناكى هر چيز از تو ، از تو درخواست مى كنم كه بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرستى ، و به خودم و زن و فرزندم و ديگر نعمت هايى كه ارزانى ام داشته اى ، امنيت بخشى ، چندان كه هرگز از كسى نترسم و از چيزى بيمناك نباشم ، كه به راستى تو بر هر چيزى توانايى ؛ و خدا ما را بس است و نيكو حمايتگرى است او .