الأصل مصادر . [١] ريشه «أمن» ، آرامش خاطر و رفع نگرانى است. امن و امانت و امان، در اصل مصدر هستند. امّا در اين جا مطلقِ امنيت ، موضوع سخن نيست ؛ بلكه يكى از مصاديق معناى نخست آن ، يعنى امنيت اجتماعى مورد بررسى قرار مى گيرد .

امنيت ، در قرآن و حديث

در قرآن و احاديث اسلامى ، كلمه «امن» و مشتقات آن ، در معانى مختلفى به كار رفته است ؛ مانند : امانت ، [٢] ايمان ، [٣] امنيت در برابر خطرهايى كه در جهان پس از مرگ ، انسان را تهديد مى نمايد [٤] و امنيت در مقابل خطرهايى كه آرامش اجتماعى انسان را تهديد مى كند . [٥] همان طور كه اشاره شد در اين جا تنها متونى ارائه مى گردد كه مرتبط با امنيت اجتماعى است . پيش از آن ، توجّه خوانندگان گرامى را به چند نكته جلب مى كنيم :

١ . امنيت اجتماعى از نگاه اسلام

از منظر متون اسلامى ، امنيت اجتماعى ، يكى از بزرگ ترين و گواراترين نعمت هاى الهى است كه با نعمت تن درستى و سلامت برابرى مى كند ، همه مردم به آن نياز دارند و بدون آن ، شادى در زندگى بى مفهوم است ؛ ولى با اين همه

[١] مفردات ألفاظ القرآن : ص ٩٠ .[٢] ر . ك : دانش نامه ميزان الحكمة : ج ٧ ص ٣٢١ (ريشه شناسى امانت) .[٣] ر . ك : ص ٥٧ (معناى لغوى ايمان) .[٤] مقصود امنيت از عذاب الهى است كه در آيات و روايات فراوانى به آن اشاره شده است .[٥] ر . ك : ص ٤١ (فصل دوم : مهم ترين آسيب هاى امنيت) .