٤٧٦٠.تفسير العياشى ـ به نقل از ابو حمزه ثمالى ـ: [به امام باقر عليه السلام ] گفتم : خدايت به سلامت دارد ! چه چيز است كه اگر انجامش دهم ، حقيقت ايمان را كامل كرده ام ؟ فرمود : «همين كه دوستان خدا را دوست بدارى و دشمنان خدا را دشمن بدارى و چنان كه خداوند به تو دستور داده است ، با راستان باشى» .

٤٧٦١.امام باقر عليه السلام : هيچ بنده اى ايمان را كامل نكند ، تا آن گاه كه دريابد : آنچه براى اوّلينِ ما [اهل بيت] بوده ، براى آخرين ما نيز هست و همه آنان ، در [وجوب ]اطاعت [از آنان] و حجّت بودن و [بيان] حلال و حرام ، يكسان اند ، و [البته ]محمّد صلى الله عليه و آله و امير مؤمنان عليه السلام فضيلت خود دارند .

٤٧٦٢.امام صادق عليه السلام : هر كس خوش دارد كه تمام مراتب ايمان را كامل گرداند ، بايد بگويد : «سخن [و عقيده ]من در باره همه چيز ، سخن آل محمّد عليهم السلام است ؛ در باره آنچه پنهان داشته اند و آنچه آشكار ساخته اند و در باره آنچه از ايشان به من رسيده و آنچه به من نرسيده است» .

٤٧٦٣.امام صادق عليه السلام : هر كس خوش دارد كه خداوند ايمان او را برايش كامل گرداند تا مؤمن حقيقى و واقعى باشد ، بايد به شروطى كه خداوند براى مؤمنان نهاده است ، عمل كند . خداوند ـ افزون بر شرط ولايت خود و ولايت پيامبرش و ولايت امامان مؤمنان ـ گزاردن نماز و پرداختن زكات و وامِ نيكو دادن به خداوند و دورى كردن از زشت كارى ها ، چه آشكارش و چه پنهانش ، را نيز شرط كرده است . آنچه خداوند حرام كرده و بيانش نموده است ، همگى در ضمن اين فرموده او جاى دارد . [١]

[١] مقصود ، اين فرموده خداوند بزرگ است : «پروردگار من ، زشت كارى ها ، چه آشكارش و چه پنهانش را ، حرام كرده است» .