٤٦١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر موسى عليه السلام در زمان من مى بود و به من و به پيامبرى من ايمان نمى آورد ، نه ايمانش [به خدا ]كمترين نفعى برايش داشت و نه پيامبرى[اش ]فايده اى داشت .

٤٦١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به خدا ايمان نياورده است كسى كه به من ايمان نياورده باشد ، و به من ايمان نياورده است كسى كه ولايت ـ يا فرمود : محبّت ـ على را نداشته باشد .

٤٦١٤.امام رضا عليه السلام : به دلايل بسيارى ، مردم مأمور به گفتن اذان شده اند ... و پس از تكبير ، شهادتين قرار داده شده است ؛ چون [اوّلاً] گام آغازينِ ايمان ، توحيد است و اقرار به يگانگى خداوند ـ تبارك و تعالى ـ و گام دوم ، اقرار به پيامبرىِ پيامبر صلى الله عليه و آله و [ثانيا] براى اين كه فرمان بردارى از آن دو و شناخت آنها ، به يكديگر وا بسته اند و [ثالثا] براى اين كه اساس ايمان ، شهادتين است و شهادتين ، دو تا قرار داده شد ، چنان كه در ديگر امور حقوقى ، دو شاهد مقرّر گشته است . بنا بر اين ، هر گاه بنده به يگانگى خداوند عز و جل و پيامبرىِ پيامبر صلى الله عليه و آله اقرار كرد ، به كلّ ايمان اقرار كرده است ؛ زيرا ايمان در اصل ، همان اقرار به خدا و پيامبر اوست .