٤٤٨٤.تفسير ابن كثير ـ به نقل از حسن ـ: هر گاه از مردى كه ميان او و ديگرى دعوايى بود ، خواسته مى شد [براى داورى] نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رود ، اگر حقّ با او بود ، مى پذيرفت و مى دانست كه پيامبر صلى الله عليه و آله به نفع او حكم خواهد داد ، و اگر قصد ظلم [و حق كشى] داشت و از او خواسته مى شد كه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رود ، نمى پذيرفت و مى گفت : نزد فلانى مى روم. پس خداوند عز و جل اين آيه را فرو فرستاد [١] و پيامبر خدا فرمود : «هر كس ميان او و برادرش دعوايى باشد و از وى خواسته شود كه به نزد داورى از داوران مسلمان رود و نپذيرد ، چنين كسى ظالم است و حق با او نيست» .

٤٤٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به اين پرسش كه : ايمان چيست؟ ـ: صبر .

٤٤٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : صبر نيم ايمان است ، و يقين تمام ايمان .

٤٤٨٧.امام صادق عليه السلام : ايمان ، همه اش ، كردار است ، و گفتار هم برخى از آن كردار است كه خداوند در كتاب خود، وجوب آن را بيان فرموده است .

٤٤٨٨.امام صادق عليه السلام : هر كس به آنچه خداوند عز و جل فرمان داده عمل كند ، او مؤمن است .

٤٤٨٩.امام صادق عليه السلام : ايمان عبارت است از : انجام دادن واجبات و دورى كردن از گناهان بزرگ .

[١] «و هر گاه به نزد خدا و پيامبرش فرا خوانده شوند تا ميانشان داورى كند، ... اينان ستمكاران اند» (نور : آيه ٤٧ ـ ٥٠) .