٤٧٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به معاذ كه از ايشان درباره برترين ايمان: برترين [درجه] ايمان ، اين است كه براى خدا دوست بدارى و براى خدا دشمن بدارى ، و زبانت را در ياد خدا به كار اندازى .

٤٧٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده ايمان را كامل نمى گرداند ، مگر آن گاه كه كم داشتن را از زياد داشتن ، دوست تر بدارد و آن گاه كه ناشناخته بودن ، نزد او محبوب تر از معروف بودن باشد .

٤٧٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه خصلت است كه هر كس داشته باشد ، خصلت هاى ايمان را كامل دارد : هر گاه خشنود مى شود ، خشنودى اش او را به ناحق نكشاند ، و هر گاه خشمگين مى شود ، خشمش او را از حق برون نَبَرد ، و هر گاه قدرت مى يابد ، به آنچه از او نيست ، دست دراز نكند .

٤٧٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده ، ايمانش كامل نباشد ، مگر آن گاه كه اخلاقش را نيكو گرداند و انتقام گيرى نكند . [١]

٤٧٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ايمان به خدا كامل نباشد ، مگر آن گاه كه پنج خصلت در بنده باشد : توكّل به خدا ، واگذاردن [كارها] به خدا ، گردن نهادن به فرمان خدا ، خشنود بودن به قضاى خدا ، و شكيبايى در بلا [و آزمايش] خدا . هر كس براى خدا دوست بدارد و براى خدا دشمن بدارد ، و براى خدا بخشش كند و براى خدا [از دادن ]خود دارى كند ، ايمان را كامل گردانيده است .

[١] «شفاء الغيظ» : دقّ دلى خالى كردن ، زهر خود را ريختن ، عصبانيت خود را بر سر كسى ريختن .