٤٤٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز است كه در هر كس وجود داشته باشد ، نه او از من است و نه من از اويم : دشمنى با على عليه السلام ، كينه توزى با اهل بيتم ، و اين كه كسى بگويد : ايمان فقط گفتار است . [١]

٤٤٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ايمان ، گفتار است و كردار ؛ افزايش و كاهش مى يابد . هر كس جز اين را بگويد ، بدعت گذار است .

٤٤٧٩.امام على عليه السلام : ايمان ، انجام دادن قوانين اسلام و فرايض [و تكاليف] آن را بر مؤمن ، واجب و لازم گردانيده است .

٤٤٨٠.الكافى ـ به نقل از ابو صباح كنانى ، از امام باقر عليه ال: به امير مؤمنان گفته شد : آيا هر كس به يگانگى خدا و پيامبرى محمّد صلى الله عليه و آله گواهى دهد ، مؤمن است ؟ فرمود : «پس ، فرايض خدا چه مى شود؟!». ابو صباح گفت : شنيدم كه امام باقر عليه السلام مى فرمود : على عليه السلام مى فرمود : «اگر ايمان [فقط] گفتار [و اظهار شهادتين ]مى بود ، روزه و نماز و حلال و حرامى در آن نازل نمى شد» . به امام باقر عليه السلام عرض كردم : نزد ما گروهى هستند كه مى گويند : هر گاه كسى به يگانگى خدا و پيامبرى محمّد صلى الله عليه و آله گواهى دهد ، مؤمن است . فرمود : پس چرا حدّ مى خورند و چرا [در هنگام دزدى] دستشان قطع مى شود؟! در صورتى كه خداوند عز و جل مخلوقى نيافريده است كه نزد او گرامى تر از مؤمن باشد؛ چرا كه فرشتگان ، خدمت گزار مؤمنان اند و مؤمنان در جوار خدايند ، بهشت براى مؤمنان است و حوريان بهشتى نيز براى مؤمنان هستند . سپس فرمود : پس چرا كسى كه فرايض را انكار مى كند ، كافر است ؟

[١] يعنى : كردار ، جزئى از ايمان نيست و ايمان ، به اقرار زبانى منحصر مى شود .