«خدا كسانى را كه ايمان آورده اند، در زندگى دنيا و در آخرت ، با سخن استوار ثابت مى گرداند و ستمگران را بى راه مى گذارد، و خدا هر چه بخواهد ، انجام مى دهد» .

حديث

٤٦٦١.الكافى ـ به نقل از مفضّل جُعفى ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم : قربانت گردم ! [حال كه ايمان ، گاه ثابت است و گاه عاريتى] پس ، از كجا دانسته مى شود كه چه كسى از ايشان نجات مى يابد ؟ فرمود : «كسى كه كردارش با گفتارش سازگار باشد ، اين خود گواه بر نجاتْ يابندگىِ اوست و كسى كه كردارش با گفتارش سازگار نباشد ، ايمانش عاريتى است» .

٤٦٦٢.الكافى ـ به نقل از محمّد بن مسلم ـ: از امام صادق عليه السلام درباره ايمان پرسيدم . فرمود : «[ايمان عبارت است از] شهادت دادن به اين كه معبودى جز خداى يگانه نيست [و اين كه محمّد صلى الله عليه و آله ، پيامبر خداست] و اقرار كردن به آنچه از نزد خدا آمده و تصديق قلبىِ آن» . گفتم : مگر شهادت دادن ، عمل نيست ؟ فرمود : «چرا» . گفتم : عمل ، جزء ايمان است ؟ فرمود : «آرى . ايمان جز با عمل نباشد و عمل ، جزء ايمان است . ايمان جز با عمل ، استوار نمى شود» .